Δράσι02

Στη νότια μεριά της Καβαλαράς, πίσω ακριβώς από τις Βρύσσες, περιτριγυρισμένος από καταπράσινα βουνά βρίσκεται ο κάμπος το Δρασίου. Ένας ευλογημένος τόπος με αμέτρητους ελαιώνες, περιβόλια, αμπέλια και πολλές πηγές νερού. Εδώ ήταν αρχικά το χωριό, γύρω από ένα μικρό λόφο στην ρίζα του οποίου υπάρχουν οι πηγές του Δρασίου.
Η ανθρώπινη παρουσία επιβεβαιώνεται και από γραπτές αναφορές την πρώτη περίοδο της Ενετοκρατίας το έτος 1234 επιβεβαιώνοντας έτσι και το βυζαντινό παρελθόν το οικισμού.

Την μετεγκατάσταση του χωριού στην σημερινή του θέση την επέβαλλαν οι συνθήκες που επικρατούσαν στην Κρήτη με τις πολλές ασθένειες που εξαφάνιζαν ολόκληρα χωριά και ανάγκαζαν τους εναπομείναντες κατοίκους να μεταφερθούν σε κοντινά μέρη. Σήμερα σώζονται ορισμένα τμήματα των κατοικιών του οικισμού και είναι κηρυγμένος αρχαιολογικός χώρος ενώ ευρήματα από την περιοχή φιλοξενούνται σε μουσεία της Κρήτης.

Ανάμεσα στους ελαιώνες δεσπόζουν τα κατάλευκα εξωκλήσια της Παναγίας των Πατέρων, του Αγίου Ιωάννη και της Ζωοδόχου πηγής.
Από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία του Δρασίου είναι ο τεράστιος πλάτανος διπλά από την μεγάλη στέρνα και τα τρεχούμενα νερά, σημείο συνάντησης για πολλές γενιές Βρυσσανών αλλά και περιζήτητος σημερινός προορισμός εκατοντάδων τουριστών της επαρχίας του Μεραμβέλλου που επιθυμούν να γνωρίσουν την απαράμιλλη ομορφιά της ενδοχώρας. Το Δράσι είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ζωή του κάθε Βρυσσανού έχοντας πολλές αναμνήσεις από τα παιδικά του χρόνια έως και σήμερα.

Αρκετοί και οι θρύλοι και οι ιστορίες με πιο σημαντική καθώς έχει ιστορική υπόσταση, το φόνο του Μπισκαδορογιαννη στον ποταμό που διασχίζει το Δράσι στην περιοχή Μαργέλι. Ο Μπισκαδουρογιαννης απόγονος του πειρατή Πεσκαδορ ήταν φημισμένος για τις ηρωικές πράξεις που είχε κάνει προστατεύοντας τους υπόδουλους χριστιανούς αλλά και για το μεγάλο αριθμό Τούρκων που είχε σκοτώσει. Ένας από αυτούς ήταν και ο Σαχρής Μπεϊς, διοικητής με έδρα το Χουμεριάκο (περισσότερες πληροφορίες στο βιβλίο της Μαργαρίτας Ανδρουλάκη –η τραγωδία του σπηλαίου της Μιλάτου- Αθήνα 1971).

Στη δυτική απόληξη του κάμπου του Δρασίου βρίσκεται ένα άλλος όμορφος τόπος η Λαγκάδα, ένα διάσελο ανάμεσα στις πλαγιές τις Καβαλαράς από την μια μεριά και του Εντίχτη ή Κεφάλας από την άλλη. Μέχρι και πριν λίγες δεκαετίες ήταν ένα εποχιακός γεωργικός προορισμός εξαιτίας των σπαρτών που καλλιεργούνταν. Και εδώ η παρουσία ανάγεται στα προμινωικά χρόνια όπως μαρτυρά η άριστα διατηρημένη στέρνα που υπάρχει και συγκεντρώνει έως και σήμερα τα νερά από τις γύρω πλαγιές.

Φωτογραφικό Υλικό

Start typing and press Enter to search