Μέσα στα 35 περίπου εκατομμύρια ελαιοδέντρων της Κρήτης διασώζονται ακόμη σήμερα ορισμένα τα οποία παρουσιάζουν ιδιαίτερα μορφολογικά, ηλικιακά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά τα οποία τους προσδίδουν ιδιαίτερη αισθητική, ιστορική, και πολιτιστική αξία. Τα ελαιόδεντρα αυτά που έχουν ηλικία μετρούμενη σε χιλιετηρίδες, έχουν συνδέσει την παρουσία τους με την Μυθολογία, την Ιστορία, τη Θρησκεία, τις Παραδόσεις και τον Πολιτισμό των τοπικών κοινωνιών. Τα ελαιόδεντρα αυτά επομένως μπορούν να θεωρηθούν σαν μνημεία κοινής προσπάθειας της φύσης και του ανθρώπου και δίκαια πρέπει να χαρακτηριστούν «Μνημειακά» και να τύχουν προστασίας, ανάδειξης και αξιοποίησης σαν πολύτιμα στοιχεία της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η καλλιέργεια της ελιάς στην ευρύτερη περιοχή των Βρυσσών ανάγεται στα αρχαία χρόνια, αφού οι εδαφικές και κλιματολογικές συνθήκες ήταν ιδανικές για την ανάπτυξη του ιερού αυτού δέντρου.

Μέσα από την μακραίωνη παράδοση καταδεικνύεται ο βασικός ρόλος της ελιάς και του λαδιού στο δημόσιο και ιδιωτικό βίο των Ελλήνων από την Μινωική εποχή έως και σήμερα: την καλλιέργεια της ελιάς, την τεχνολογία της παραγωγής του λαδιού, τους χώρους και τα δοχεία μεταφοράς και αποθήκευσής του, τις χρήσεις του ελαιοκάρπου και του λαδιού ως τροφών, τις ποικιλίες ελιάς και λαδιού, την καταγραφή των ελαιόδεντρων και του προϊόντος, τη χρήση των κλάδων της ελιάς στην τέχνη και το ρόλο της ελιάς και του λαδιού στη λατρευτική πρακτική. Μέσα, λοιπόν, στα χιλιάδες ελαιόδεντρα που υπάρχουν είτε στις πλαγιές του χωριού είτε στο Δράσι υπάρχουν κάποια που αποτελούν μνημεία της φύσης και της ιστορίας.

Ευλογία Θεού, λοιπόν, αυτά τα δέντρα που κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας και για το λόγο αυτό, πρέπει τουλάχιστον τα πολύ παλιά να τα καταγράψουμε, να τα διατηρήσουμε, και γιατί όχι να αποτελέσουν χώρους επισκεψιμότητας σαν αξιοθέατα μνημεία συμβάλλοντας έτσι στην ανάπτυξη του πολιτιστικού, περιβαλλοντικού τουρισμού του τόπου μας.

Start typing and press Enter to search